Πρώταθλημα πανηγυρίζει από χθες βράδυ ο Παφίτης ποδοσφαιριστής του Άρη Λεμεσού, Κώστας Πηλέας, ο καλύτερος αριστερός με διαφορά και αποδεδειγμένα μπακ-χαφ του κυπριακού πρωταθλήματος ανάμεσα σε Κύπριους και ξένους.
Ο Κώστας εδώ και καιρό δουλεύει σκληρά, εδώ και χρόνια για να ακριβολογούμε. Για να μην πάμε πολύ πίσω όμως ας δούμε τα πιο πρόσφατα γιατί η Ιστορία του Πρωταθλητή μας πάει πολύ παλιά, τότε ακόμη που αμούστακο αγόρι μόλις 10 χρόνων άφηνε τη θαλπωρή της οικογένειάς του και έφευγε για τα ξένα, για την Ελλάδα αρχικά και ακολούθως για το βροχερό Λονδίνο και τις Ακαδημίες της Άρσεναλ.
Ας ανασκοπήσουμε όμως τα πιο πρόσφατα στο άρθρο αυτό. Από την ημέρα δηλαδή που ο Πηλέας δεν έβρισκε καν μια θέση στην εντεκάδα, ενίοτε ούτε στην αποστολή της Ανόρθωσης με προπονητή τον κ. Κετσπάγια ο νεαρός ποδοσφαιριστής έσφιξε τα δόντια και πείσμωσε.
Ήταν δεδομένο για όσους έκατσαν έστω πέντε λεπτά να μιλήσουν μαζί του ή να πιουν ένα καφέ πως η πορεία του θα έχει αίσιο τέλος. Του Κώστα γυαλίζει το μάτι του εδώ και καιρό, το θέλει, μπορεί και θα το καταφέρει!
Όταν έφευγε από το Αντώνης Παπαδόπουλος και πήγαινε στο Δασάκι για να “κάνει το αγροτικό του” κάποιοι σκέφτηκαν ότι εκεί ανήκει, κάποιοι όμως είπαν αυτή είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία να δείξει ποιος πραγματικά είναι. Σε σύντομο χρονικό διάστημα και πριν καλά καλά συνειδητοποιήσουμε ότι έφυγε άρχισαν οι πρώτες γκρίνιες από τους Μαχητές της Ανό ότι ο Πηλέας δεν έπρεπε να φύγει. Ένας χρόνος στο Δασάκι, πήγαινε-έλα καθημερινά στη Λάρνακα ήταν αρκετός για να τον προσέξει ο Άρης με τις εμφανίσεις του και να του κάνει πρόταση για να πάει στη Λεμεσό για να συμβάλει και αυτός στο μεγάλο και φιλόδοξο project των επενδυτών της Ελαφράς Ταξιαρχίας μετά την έξοδο στην Ευρώπη να κατακτήσουν και το πρωτάθλημα.
Κάθε αρχή και δύσκολη και ειδικά για τον “νέο Ευρωπαίο” του Κυπριακού ποδοσφαίρου που ήταν ο Άρης. Ο Πηλέας άρχισε σχετικά νωθρά μέχρι να βρει τα πατήματά του και να ξεπεράσει κάποιους μικροτραυματισμούς μέχρι που πέρασε στην εντεκάδα σε εκείνο το 4-3 με την ΑΕΚ στην Λάρνακα. Αυτό ήταν! Από τότε δεν βγήκε ποτέ ξανά!
Πραγματοποίησε μια ονειρεμένη χρονιά, μια ιδανική σεζόν για ένα 24χρονο (ποδοσφαιρικό) “σκυλί διψασμένο για αίμα στην λασπωμένη αρένα του κυπριακού ποδοσφαίρου”.
Κάπως έτσι μοιάζει ο Κώστας στην αριστερή πτέρυγα του Άρη, με “διψασμένο σκυλί του πολέμου”. Αν και η πορεία του ήταν σημείο αναφοράς για όλους τους ποδοσφαιρόφιλους της Κύπρου, αν και οι εγνωσμένου κύρους αθλητικογράφοι αφιέρωναν πολλές γραμμές και στήλες στον νεαρό διεθνή δίχως υποδείξεις και καθοδηγήσεις από μανατζαρέους (ότι και αν σημαίνει αυτό) στα έμπειρα μάτια του ομοσπονδιακού μας προπονητή οι επιδόσεις του δεν ήταν αρκετές και η απόδοσή του δεν ήταν τέτοια που να του δώσει μια κλήση για την Εθνική ομάδα.
Αυτό δεν τον έριξε τον νεαρό Πηλέα, τουναντίον, τον πείσμωσε. Τον έκανε να σκύψει το κεφάλι, να δουλέψει ακόμη πιο σκληρά και να μπαίνει στο γήπεδο έτοιμος να “πεθάνει” σε κάθε φάση. Σφυροκοπήματα από αριστερά, κάθετες μπαλιές, επιστροφές στην άμυνα, διεκδικήσεις με σθένος και πάθος και το αποτέλεσμα ήρθε.
Καλό σου έκανε Κώστα ο κ. Κετσπάγια, σε έκανε καλύτερο και πλέον δεν έχει καμία δικαιολογία να κοιτάει αλλού ούτε να σφυρίζει αδιάφορα όταν βλέπει το 5 στις εμφανίσεις του Άρη.
Από σένα θα πρέπει να ξεκινάει η επόμενη κλήσης της Εθνικής, απο σένα πρέπει να κτιστεί η υπόλοιπη αμυντική διάταξη του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος, από σένα πρέπει να οργανωθεί η άμυνα της Εθνικής μας και αυτό δεν αμφισβητείται πλέον. Άλλωστε εσύ είσαι Πρωταθλητής!
Μπράβο Κώστα!
Υ.Γ. Με την παρουσία του Άρη στους προκριματικούς γύρους του Uefa Champions League μην σας φανεί παράξενο ως τον Σεπτέμβρη στο γραφεία του Άρη να έρθει και καμιά πρόταση εκατομμυρίων για τον Πηλέα. Το λέμε έγκαιρα και θα επιβεβαιωθούμε να το θυμηθείτε. Την υγεία του μόνο να έχει και εδώ είμαστε να σχολιάζουμε τα πιο πάνω!