Αντώνης Μαυρομμάτης: “Να γίνω βασικός στην Ομόνοια και να πανηγυρίσω πολλούς τίτλους”

Αν και είναι μόλις 18 ετών, πριν λίγες ημέρες έγινε πρωταθλητής Κύπρου στην Α’ Κατηγορία Βόλεϊ Ανδρών αγωνιζόμενος με την ομάδα της Ομόνοιας Λευκωσίας!

Ο λόγος για τον ΠΑΦΙΤΗ πασαδόρο Αντώνη Μαυρομμάτη, ο οποίος έδειξε με το “καλημέρα” στην παρουσία του στο “τριφύλλι” ότι το μέλλον του ανήκει!

Το AthlitikaPress.com επικοινώνησε με τον ταλαντούχο πετοσφαιριστή, ο οποίος με χαρά μας απάντησε στις ερωτήσεις που του υποβάλαμε.

Διαβάστε αναλυτικά όσα μας είπε:

-Είσαι πρωταθλητής στην πρώτη σου χρονιά στην Ομόνοια. Πως νιώθεις γι’ αυτό;

“Νιώθω πολύ ευτυχισμένος που πήρα το πρώτο μου πρωτάθλημα με την Ομόνοια και είμαι πολύ περήφανος που κατάφερα που είμαι μέλος στην ιστορία αυτής της μεγάλης ομάδας που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια στο χώρο της Κυπριακής πετόσφαιρας”.

-Σε προσωπικό επίπεδο. Πως βιώνεις την σεζόν που διανύουμε. Είσαι ευχαριστημένος με την πρόοδο σου ως πετοσφαιριστής;

“Πάντα θέλω να βελτιώνομαι χωρίς να υπάρχει κάποιο όριο στο βαθμό βελτίωσης μου, επομένως ποτέ δεν νιώθω ικανοποιημένος. Αλλά με την βοήθεια των συμπαικτών μου και του προπονητικού team πιστεύω πως έχω σημειώσει αρκετή πρόοδο στην φετινή σεζόν”.

-Τι να περιμένουμε στο μέλλον από τον Αντώνη Μαυρομμάτη; Μέχρι που φθάνουν τα όνειρα σου;

Σίγουρα στα επόμενα χρόνια θα με βλέπετε να αγωνίζομαι στην Ομόνοια όπου θέλω να μείνω για μεγάλο χρονικό διάστημα. Θα προσπαθήσω να βελτιώνομαι μέρα με την μέρα για να γίνω βασικός παίκτης της Ομόνοιας και να πανηγυρίσω πολλούς τίτλους με το τριφύλλι στην καρδιά μου. Επίσης στο μέλλον θα προσπαθήσω να έχω περισσότερες διακρίσεις με την Εθνική μας ομάδα”.

-Ποιους θα ήθελες να ευχαριστήσεις για την βοήθεια που σου παρείχαν στην φετινή σεζόν;

“Θα ήθελα να ευχαριστήσω καταρχάς έναν-έναν τους συμπαίκτες μου και τον προπονητή της ομάδας μου. Ταυτόχρονα, ευχαριστώ τον βοηθό προπονητή, τον γυμναστή, τον φροντιστή, τον φυσιοθεραπευτή, τον στατιστικολόγο, τους εφόρους και τον πρόεδρο του πετοσφαιρικού τμήματος , τον πρόεδρο του σωματείου της Ομόνοιας, αλλά και όσους ασχολούνται με το τμήμα της πετοσφαιρικής Ομόνοιας. Όλοι τους με βοήθησαν να προσαρμοστώ σε μικρό χρονικό διάστημα και με “αγκάλιασαν” από την πρώτη στιγμή σαν να ήμουν παιδί τους και τους είμαι ευγνώμων γι’ αυτό”.