Η Αντωνία Θεοτή μετά τις σπουδές της στην Ελλάδα, όπου σπούδασε Φυσιοθεραπεία, επέστρεψε στη βάση της και δεν θα μπορούσε να μην φορέσει ξανά τη φανέλα της αγαπημένης της ομάδας. Άλλωστε γαλουχήθηκε με τη φανέλα αυτή βλέποντας καθημερινά μπροστά της όταν ο πατέρας της, Θεοτής Θεοτή, μαζί με τους υπόλοιπους συμπαίκτες του αποτέλεσαν τη χρυσή φουρνιά του Παφιακού, της ομάδας που έμελλε να γίνει το καμάρι της Πάφου.

Η Αντωνία, στην πρώτη της συνέντευξη, μίλησε στο AthlitikaPress για όλα. Την πορεία της, τις βλέψεις αλλά και τα όνειρά της για το μέλλον, καθώς και τον πολυπόθητο τίτλο που θέλει να πανηγυρίσει με τον Παφιακό.

Μίλησε επίσης για την προοπτική να αγωνιστεί ξανά μαζί με την αδελφή της Άντρεα στην ίδια ομάδα, μας είπε ποια αντίπαλος τη δυσκόλεψε περισσότερο φέτος αλλά και πως πριν έρθει στον Παφιακό είχε και άλλες προτάσεις.

Σοβαρή, σεμνή και κυρίως καλό παιδί, μέσα και έξω από το γήπεδο, η Αντωνία είναι μια από τις παίκτριες στις οποίες ο Korantina Homes Παφιακός, στο παρόν και το μέλλον θα στηριχθεί για να φτιάξει ένα πανίσχυρο οικοδόμημα στο γυναικείο βόλεϊ της Κύπρου που θα γράψει και αυτό χρυσές σελίδες όπως έκαναν οι άνδρες.

Αντωνία πως είναι το συναίσθημα να επιστρέφεις πίσω στην Πάφο μετά τις σπουδές σου και να φοράς και πάλι τη φανέλα του Παφιακού;

Όπως σε κάθε φοιτητή, η επιστροφή από τις σπουδές είναι πάντα δύσκολη στην αρχή μέχρι να προσαρμοστείς στα νέα δεδομένα της ζωής σου αλλά και συγχρόνως ευχάριστη. Ο Παφιακός είναι η ομάδα που έχω κάνει τα πρώτα μου βήματα στο άθλημα αυτό και νιώθω περήφανη που αγωνίζομαι ξανά για αυτήν.

Με την επιστροφή σου στον Παφιακό, κλήθηκες να αγωνιστείς σε μια διαφορετική θέση από αυτή που ως σήμερα ήσουν μαθημένη, πόσο δύσκολη ήταν η προσαρμογή;

Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα αρκετά στην αρχή αφού η συγκεκριμένη θέση ήταν άγνωστη για μένα και απαιτούσε διαφορετική προσέγγιστη και τεχνική αλλά τη δεδομένη στιγμή αυτές ήταν οι ανάγκες της ομάδας.

Ήταν βαρύ να έχει ένα πατέρα που συνέβαλε στο να γραφτούν χρυσές σελίδες στην Ιστορία του σωματείου; Έμοιαζε με μονόδρομο η ενασχόληση σου με το άθλημα;

Σίγουρα ήταν δύσκολο και μου προκαλούσε λίγο άγχος αυτό αλλά ήταν πάντα αυτός που ήταν δίπλα μου να με στηρίζει. Το γεγονός ότι ο πατέρας μου ήταν παίκτης του βόλει με ώθησε να ασχοληθώ και εγω με αυτό.

Πόσο συνέβαλε η πετόσφαιρα στην επιλογή των σπουδών σου;

Η πετόφαιρα δεν είχε να κάνει κάτι με τις σπουδές μου, το να σπουδάσω Φυσιοθεραπεία ήταν καθαρά δική μου επιλογή.

Ποιες εμπειρίες αποκόμησες από τα 4 χρόνια σου στην Ελλάδα σε σχέση πάντα με το βόλει;

Στην Ελλάδα παίζοντας βόλει σε διάφορες ομάδες απέκτησα πολλές εμπειρίες και από κάθε προπονητή είχα να κερδίσω και κάτι.

Φόρεσες φανέλες παραδοσιακών ομάδων της Βόρειας Ελλάδος. Άρης, Ναύαρχος Βότσης και Μυγδονιακός είναι ομάδες με παράδοση. Τι άφησες πίσω σου φεύγοντας

Και οι τρεις ομάδες ήταν σαν οικογένεια για εμένα και φεύγοντας άφησα πίσω φιλίες και σχέσεις που θα κρατήσουν για μια ζωή.

Ανυπομονείς να αγωνιστείς ξανα με την αδελφή σου Άντρεα στην ίδια ομάδα;

Στη Θεσσαλονίκη είχαμε την ευκαρία να αγωνιστουμε στην ιδια ομαδα με την αδερφή μου για δυο χρονια και ανυπομονώ να αγωνιστούμε ξανά μαζί.

Το κεφάλαιο “Εθνική” πόσο σημαντικό είναι για μια νεαρή αθλήτρια σαν εσένα;

Είναι πολύ ωραίο το συναίσθημα να αγωνίζεσαι με τη φανέλα της χώρας σου, κερδίζεις ακόμα περισσότερες εμπειρίες και έχεις την ευκαιρία να συναγωνιστείς με ομάδες από άλλες χώρες.

Θα ήθελα και ένα σχόλιο για τον προπονητή σας ο οποίος από την ημέρα που ανέλαβε κυριολεκτικά πήρατε τα πάνω σας

Καμία παίκτρια δεν περίμενε αυτή την αλλαγή, ίσως ήταν και αυτό που μας έκανε να δεθούμε πιο πολύ σαν ομάδα και μέσα από την προπόνηση του κύριου Αλέκου πετύχαμε το καλυτερο που μπορούσαμε.

Φέτος στον Korantina Homes Παφιακό συνάντησες έμπειρες Κύπριες παίκτριες, διεθνείς με πολλά χρόνια στο χώρο. Τι κέρδισες από αυτή την συμπόρευση ως τώρα;

Με τα κορίτσια έχουμε ξανά αγωνιστεί μαζί στην Εθνική ομάδα. Όπως τότε έτσι και σήμερα μαθαίνω ακόμα πράγματα από αυτές.

Η ομάδα έδειξε φέτος ότι μπορούσε να τερματίσει στην πρώτη θέση. Πόσο πιστεύατε εσείς στην ομάδα δεδομένου ότι με νίκη στην Λευκωσία επί της αδιάφορης Ολυμπιάδας και νίκη στο Αφροδίτη επί της ΑΕΛ που το πετύχατε ξανά θα παίρνατε το πρωτάθλημα;

Σίγουρα ύπηρχε μεγάλη πιθανότητα να τερματίσουμε πρώτες αλλά οι συνθήκες δυστυχώς δεν μας το επέτρεψαν.

Από τις τρεις ξένεις παίκτριες τι ξεχωρίζεις από την κάθεμια, σε αγωνιστικό αλλά και εξωαγωνιστικό επίπεδο ως χαρακτήρες;

Και οι τρείς παίκτριες ανταποκρίθηκαν σαν επαγγελματίες μέσα στο γήπεδο και μας βοήθησαν και εμάς αρκετα. Ακόμα και έξω από το γήπεδο είναι καταπληκτικές, με χιούμορ και με πολύ καλό χαρακτήρα. Εύχομαι να έχουμε τη ευκαιρία να αγωνιστούμε ξανά μαζί.

Ποια είναι η πιο δύσκολη αντίπαλος που συνάντησες ως τώρα στο φιλέ και ποια ομάδα ήταν η πιο δύσκολη αντίπαλος φέτος; 

Πολύ καλή παίκτρια αποδείχθηκε η Taylor της Ολυμπιάδας Νεαπόλεως ενώ κατά τη γνώμη μου ως ομάδα, η πιο δύσκολη αντίπαλος φέτος ήταν η ΑΕΛ.

Πόσο σημαντικό είναι για μια πετοσφαιρίστρια να υπάρχει σωστό και υγιές Διοικητικό Συμβούλιο και χορηγός που να στηρίζει την ομάδα και τους αθλητές;

Είναι πολύ σημαντικό μια παίχτρια να νιώθει τη στήριξη της διοίκησης και σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαρίστήσω τον κύριο χορηγό μας την εταιρεία «Korantina Homes» και τον κ. Γιώργο Ιωάννου προσωπικά, το Κλεάνθη Σκορδή, τον κύριο Οικονομίδη και όλους τους υπόλοιπους συμβούλους.

Είχες προτάσεις και από άλλες ομάδες πριν υπογράψεις στον Παφιακό;

Ναι είχα προτάσεις και από άλλες ομάδες αλλά επέλεξα να αγωνιστώ για την ομάδα τη πόλης μου.

Τι μήνυμα θέλεις να στείλεις στα νέα παιδιά που ασχολούνται με τον αθλητισμό;

Ο αθλητισμός σε ένα παιδί προσφέρει αξίες και ιδανικά που θα το βοηθήσει στη μετέπειτα πορεία της ζωής του.

Το μήνυμα στέλνεις στους φίλους της ομάδας που είδαν τη χρονιά να τελειώνει άδοξα λόγω της πανδημίας;

Θέλω να ευχαριστήσω το φίλαθλο κόσμο της Πάφου που μας στήριξε με τη παρουσία τους και όχι μόνο και εύχομαι με τη νέα χρονιά να τους προσφέρουμε το πολυπόθητο τίτλο.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ PRESTIGE PAPHOS