Με ανάρτηση της στο Facebook, η διεθνής τερματοφύλακας της Πάφια Γεωργία Κατσονούρη γνωστοποίησε ότι πήρε εξ ολοκλήρου αθλητική υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Αμερικής, University of Kentucky.

Πρόκειται για μία τεράστια επιτυχία τόσο της νεαρής παίκτριας όσο και για το Κυπριακό Ποδόσφαιρο.

Διαβάστε όσα ανάρτησε η Γεωργία Κατσονούρη στα “social media”:

Με αφορμή τη χθεσινή τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος γυναικών για φέτος, τελευταίος μου αγώνας στην Κύπρο, τελευταίος μου αγώνας με την ομάδα της ΠΑΦΙΑΣ θα ήθελα να ανακοινώσω μια τεραστία προσωπική επιτυχία η όποια σηματοδοτεί τον αγώνα που δίνω άδω και 10 μήνες, αλλά και την δουλεία χρόνων. Η αγάπη που έχω για αυτό το άθλημα το όποιο με έκανε ο παπάς μου να το αγκαλιάσω από πολύ μικρή, μου έφερε στην πορεία στοιχειά τα όποια προϋποθέτει τέτοια επιτυχία τεράστιας εμβέλειας. Επίμονη, υπομονή, αφοσίωση, κόπος, αγώνας, κυνήγι, σκληρή δουλεία, θυσίες, πειθαρχία, ψυχραιμία, ταπεινότητα (κάθε λέξη με το δικό της νόημα) ήταν κάποια από αυτά τα στοιχειά που με οδήγησαν αυτή τη στιγμή να βρίσκομαι με εξ ολοκλήρου αθλητική υποτροφία σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Αμερικής τόσο ακαδημαϊκά όσο και αθλητικά, στο University of Kentucky, σχολειό το όποιο αγωνίζεται στην Αμερικανική πανεπιστημιακή αθλητική ομοσπονδία NCAA στην Division 1. Στόχος που έθεσα πριν από ένα χρόνο, όπου κατάφερα να αποβάλω από πάνω μου κάθε είδους φόβο, αμφιβολίες, αρνητικά σχόλια από τους γύρω μου, αλλά και αρνητικές σκέψεις από τον ίδιο μου τον εαυτό. Ήμουν σίγουρη για τον δρόμο που χάραζα το πάλεψα και το κυνήγησα μέχρι τέλους. Ναι, κατά την διάρκεια του ταξιδίου υπήρχε άγχος, υπήρξαν σκαμπανεβάσματα, υπήρξαν στενοχώριες, οπισθοδρομήσεις, αλλά προσωρινά, δεν στάθηκαν εμπόδιο στην πραγματοποίηση του στόχου μου, γιατί πολύ απλά όταν διψάς για κάτι, όταν υπάρχει αληθινή αγάπη κάνεις τα πάντα, γυρίζεις τον κόσμο ανάποδα για να το πετύχεις και δεν αφήνεις ασήμαντα πράγματα να σε επηρεάσουν. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που ήταν δίπλα μου και πίστεψαν σε μένα, ο καθένας βοήθησε με τον δικό του τρόπο. Τον άνθρωπο που δεν αμφέβαλε ποτέ για μένα που ήταν πάντα σίγουρος για τις επιτυχίες μου και θα συνεχίσω να τον κάμνω περήφανο τζαι τζιπάνω ψηλά. Τον παπά μου που ήταν πάντα διπλά μου σε όλη τη διαδρομή για την επιτυχία μου ξέρει πόσα ετράβησα για να φτάσω σε τούτο το σημείο. Τέλος, να ευχαριστήσω τις συμπαίκτριες μου αυτά τα 5 σχεδόν χρόνια που είμαι στην ομάδα της ΠΑΦΙΑΣ, τις συμπαίκτριες της Εθνικής και τους προπονητές που είχα την τύχη να γνωρίσω και να με αναλάβουν κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων. Συνεχίζω με τον ίδιο ζήλο σεμνά και ταπεινά για τα καλυτέρα…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here